ابن جریح ابوالولید عبدالملک بن عبدالعزیز

[ویکی فقه] اِبْن ِ جُرَیْج، عبدالملک بن عبدالعزیز بن جریج مکنّی به ابوالولید و ابوخالد (ح ۸۰ -۱۵۰ یا ۱۵۱ق /۶۹۹ -۷۶۷ یا ۷۶۸م )، محدث، فقیه، حافظ، قاری و مفسر مکی رومی الاصل که او را فقیه الحرم یا شیخ الحرم نیز خوانده اند.
در تاریخ تولد و درگذشت وی اختلاف است
کتبی، محمد، ج۶، ص۷۵، عیون التواریخ، نسخه خطی احمد ثالث، شم ۲۹۲۲.
او قرائت را نزد مکی بن عبدان آموخت
خطیب بغدادی، احمد، ج۱۰، ص۴۰۱، تاریخ بغداد، قاهره، ۱۳۵۰ق /۱۹۳۱م.
و شیخ طوسی او را از اصحاب امام جعفر صادق (ع ) دانسته است
طوسی، رجال، ص۲۳۳، نجف، ۱۳۸۰ق /۱۹۶۱م.
...

💡 «وَ حَفِظْناها» یعنی السّماء، «مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ رَجِیمٍ». قال ابن جریح: الرّجیم الملعون، و قیل الرّجیم الّذی یرجم بالکواکب.