بالامحله

لغت نامه دهخدا

بالامحله. [ م َ ح َل ْ ل َ / ل ِ ] ( اِ مرکب ) محله بالا. کوی بالای هر آبادی. برابر محله پائین یا پائین محله.
بالامحله. [ م َ ح َل ْ ل َ ] ( اِخ ) از دهات سیاه رستاق تنکابن. و رجوع به ترجمه مازندران و استرآباد رابینو ص 144 شود.

جمله سازی با بالامحله

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 اباتر دارای محلات گوناگون است که از آن جمله می‌توان به تالش‌محله، بالامحله، کوده‌بالا و کوده‌پایین اشاره کرد.

💡 دهستان رودبنه دارای سه ده اصلی به نام‌های بالامحله، میان‌محله و پایین‌محله می‌باشد. شهر رودبنه از دو محلهٔ بازار سرمحله و پایین‌محله تشکیل شده‌است.

💡 بالامحله لفمجان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.

💡 بالامحله گلرودبار، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.

💡 بالامحله سیاه بلاش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رضوان‌شهر در استان گیلان ایران است.

💡 بالامحله ناصرکیاده، روستایی از توابع بخش رودبنه شهرستان لاهیجان در استان گیلان ایران است.

اوبی یعنی چه؟
اوبی یعنی چه؟
ملخ یعنی چه؟
ملخ یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز