بالوش

بالوش. ( اِ ) کافور مغشوش باشد. بالوس. ( برهان قاطع ) ( شرفنامه منیری ) ( آنندراج ) و رجوع به بالوس شود. || بت. || شپش. || ( ص ) چیز چرکین. ( ناظم الاطباء ). اما سه معنی اخیر در فرهنگهای دیگر دیده نشد.

💡 بلاش یا غالباً ولاش، نام چندتن از شاهان اشکانی (ایران و ارمنستان) و ساسانی بوده که به صورتهای مختلف (گولاش / گلوش، وَلارش، اَولاش، بالوش، وَلوش /اُلوس، ولیس / اُلَّیس، الاش /لاش، جولاش، جالوس، فولگی، وَلَجَه، فلوجه) در متون کهن آمده‌است (یوستی، ص ۳۴۴–۳۴۶).