لغت نامه دهخدا
جدث. [ ج َ دَ ] ( ع اِ ) قبر. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). گور بلغت تهامه. ( ناظم الاطباء ) ( دهار ). جدف، به ابدال «ث » به «ف ». ( اقرب الموارد ). بهمین معنی است: شرالاحداث نزول الاجداث. ( اقرب الموارد ). تربت. آرامگاه. ج، اَجدُث. الاَجداث. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( منتهی الارب ): و نفخ فی الصور فاذا هم من الاجداث الی ربهم ینسلون. ( قرآن 51/36 ). خشعاً ابصارهم یخرجون من الاجداث کأنهم جَراد منتشر. ( قرآن 7/54 ).