جام جهان بین

جام جهان بین. [ م ِ ج َ / ج ِ ] ( اِخ ) جام جم. جام جهان نما. رجوع به این کلمه شود.

فردوسی در (( داستان بیژن با منیژه ) ) پس از تشریح زندانی شدن بیژن بامر افراسیاب در چاه و جستجوی گیو پدر وی و مایوس شدن او در عنوان (( دیدن کیخسرو و بیژن را در جام گیتی نمای ) ) گوید: (( پس آن جام بر کف نهاد و بدید درو هفت کشور همی بنگرید زکار و نشان سپهر بلند همه کرد پیدا چه و چون و چند ز ماهی بجا اندرون تابره نگاریده پیکر بدو یکسره چه کیوان چه هرمز چه بهرام و شیر چه مهر و چه ماه چه ناهید و تیر همه بودنیها بدواند را بدیدی جهاندار افسونگرا. ) ) ( شا. بخ. ۱٠۹۹:۴ ) این جام به (( جام کیخسرو ) ) مشهور بود تا در قرن ششم به مناسبت شهرت جمشید و یکی دانستن او با سلیمان جام مزبور را بجمشید انتساب دادند و (( جام جم ) ) و (( جام جمشید ) ) گفتند: (( آب حیوان چون به بتاریکی در است جام جم در دست جان خواهد نهاد. ) ) ( عطار نیشابوری ) جام مزبور را (( جام گیتی نما ) ) و (( آینیه گیتی نما ) ) و ((جام جهان نما ) ) و (( جام جهان آرا ) ) و (( جام جهان بین ) ) و (( جام عالم بین ) ) نیز نامیده اند.
جام جم

💡 گر بکف جام جهان بین هوست هست دلا همچو نور علی از سید مستانه طلب

💡 نفس سوخته شمع سر بالین من است مهر خاموشی من جام جهان بین من است

💡 ز بهر لب تشنگان خضر ببالین رسید بگمرهان جهان جام جهان بین رسید

💡 آینهٔ روست یا که جام جهان بین آتش طور است با شعاع جبین است

💡 زنگ دل را به یکی قطرۀ اشگی بزدای بصفا کوش اگر جام جهان بین خواهی

💡 همچو جم جرعه ی می خور که ز سر ملکوت پرتو جام جهان بین دهدت آگاهی