بنی موسی

بنی موسی. [ ب َ سا ] ( اِخ ) رجوع به بنوموسی و بنومنجم شود.

ابن شاکر خراسانی یا بنی منجم یا بنی شاکر محمد و احمد و حسن پسران موسی بن شاکرند موسی خود در علم و هندسه استاد بود و فرزندان او از جمله دانشمندان بزرگ ایران در قرن سوم به شمار می روند و از آن میان محمد بن موسی از همه مشهور تر است و از آثار او کتاب المخروطات در دست است. وفات محمد در سال ۲۵۹ ه. ق. اتفاق افتاده است. دیگر از کتب موجود بنی موسی کتاب معرفه الاشکال البسیطه و الکریه است.

💡 کتاب سال شمسی از قدیم به ثابت بن قره نسبت داده شده است، اما تحقیقات اخیر نشان داده است که این کتاب در واقع توسط بنی موسی بوده است.

💡 در زمان حکومت واثق و متوکل رقابت‌های داخلی در بیت الحکمه پدید آمد. در یک موقع، بنی موسی با الکندی دشمن شدند و در تعقیب او توسط متوکل نقش داشت.

💡 در موارد زیادی مانند ریاض، بنت الله، سی زروک، و بنی موسی، پادگان‌های ارتش در چند صد متری روستاها قرار داست، اما با این حال، ارتش اقدامی برای جلوگیری ار قتل‌عام از خود نشان نمی‌داد.