بذیل

بذیل. [ ب َ / ب ِ ذَی ْ ی َ ] ( اِخ ) رجوع به بزیل شود.

💡 بدادخواهی غافل که دست خواهم داد بذیل همت والای شاه فرخ فال

💡 حجله بذیل نفس آمیخته هر نفسی رنگ نوی ریخته

💡 ای بظّل جاه تو ارباب حاجت را پناه وی بذیل عطف تو اهل هنر را اعتصام

💡 چنگ بر زن بذیل او محکم تا رسی در سلوک بر مقصد

💡 ز طول معصیت استغفرالله اندیشم که گرد قصر نشیند بذیل عفو غفور