لغت نامه دهخدا
فندق زدن. [ ف َ دُ زَ دَ ] ( مص مرکب ) آن باشد که دست چپ را مشت کرده و سرانگشت سبابه دست راست را به نوعی مابین انگشت وسطی و سبابه دست چپ زنند که از آن صدا برآید، چنانکه در میان لولیان و مطربان مستعمل است. ( آنندراج ). بشکن زدن. رجوع به فندق زنان شود.