[ویکی فقه] اجتهاد شرعی به استنباط حکم شرع بر اساس منابع مستند به شرع اطلاق می شود.
اجتهاد شرعی، مقابل اجتهاد عقلی می باشد و آن، اجتهاد بر اساس منابعی است که حجیت آن ها از راه جعل شارع و یا امضای وی به اثبات رسیده باشد؛ بنابراین، اجتهادی که بر اساس کتاب و سنت الهی و یا سیره عقلا و اجماع صورت گیرد، در این قسم می گنجد.
نزد اصولیون
برخی اصولیون، اجتهادهایی را که اهل سنت بر اساس قیاس، استصلاح، استحسان و غیره انجام می دهند به اجتهاد شرعی ملحق نموده اند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 علاوه بر دقت و موشکافی که در بحثهای اجتهادی داشت، دارای ذوق خاص و بیان گیرا بود و این ویژگی بر شهرت و برتری علمی او افزود. از هنگام ورود به ایران تا زمان رحلتش، مرجع احکام شرعی بود و در چند سال آخر عمر، متولی و متصدی تمام اوقافی که تولیت آنها با اعلم علمای تهران بود، از قبیل موقوفات مدرسه مروی گردید.
💡 قابل در شهریور ۱۳۷۷ از استاد خود حسینعلی منتظری درجهٔ اجتهاد گرفت. در مرداد ۱۳۸۱ حسینعلی منتظری سه نفر از شاگردان خود، احمد قابل و محمدعلی ایازی و محسن کدیور را برای پاسخگویی به سوالات شرعی معرفی کرد.
