اجتهاد مطلق

اجتهاد مطلق

تقلید

[ویکی فقه] اجتهاد مطلق (متجزی). اجتهاد مطلق به توانایی استنباط هر حکم شرعی در هر باب فقهی اطلاق می شود.
اجتهاد مطلق، مقابل اجتهاد متجزی و به معنای توانایی کامل استنباط احکام شرعی در تمام ابواب فقه می باشد. به مجتهدی که دارای چنین خصوصیتی است، مجتهد مطلق می گویند.در کتاب «کفایة الاصول» آمده است:«ینقسم الاجتهاد الی مطلق و تجزّ، فالاجتهاد المطلق هو ما یقتدر به علی استنباط الاحکام الفعلیة من امارة معتبرة او اصل معتبر عقلا او نقلا فی الموارد التی لم یظفر فیها بها... ».
بررسی امکان یا استحاله اجتهاد مطلق
در مورد امکان یا استحاله اجتهاد مطلق، دو دیدگاه وجود دارد:
← قائلین به استحاله
...
[ویکی فقه] اجتهاد مطلق (مقید). اجتهاد مطلق به استنباط حکم شرعی به روش مستقل و بدون تبعیت از امام یک مذهب اطلاق می شود.
اجتهاد مطلق، مقابل اجتهاد مقید و از اصطلاحات اهل سنت بوده و به معنای اجتهادی است که مجتهد در انجام آن دارای یک روش اجتهادی مستقل بوده و تابع امام مذهب نیست، و احکام شرعی را طبق روش اجتهادی خاص خود استنباط می نماید؛ به چنین مجتهدی، مجتهد در اصول و فروع، گفته می شود