فطم

فطم. [ ف َ ] ( ع مص ) بریدن چیزی را. || بازداشتن مرد را از عادت وی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || از شیر بازگرفتن. ( از اقرب الموارد ). رجوع به فطام شود.
فطم. [ ف ُ طُ ]( ع ص، اِ ) ج ِ فطیم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).

جمع فطیم

💡 و لقـد كـان فـى رسـول الله صـلى الله عـليـه و آله و سلم كاف لك فى الاءسوة، ودليـل لك عـلى ذم الدنـيا و عيبها، و كثرة مخازيها و مساويها، اذ قبضت عنه اءطرافها، و وطئتلغيره اءكنافها و فطم عن رضاعها، و زوى عن زخارفها.

💡 قال رسول الله صلّى اللّه عليه و آله: انما سميت ابنتى فاطمه لان الله عزّ و جلّفطمها و فطم من احبّها من النار. بحار / 43 / 15

💡 ((ان الله تبارك و تعالى فطم فاطمة و محبيها عن النار، و سميت بتولا لا نقطاعهاعن نساء زمانها فضلا و دينا و حسبا، و قيل لا نقطاعها عن الدنيا الى الله تبارك و تعالى))

💡 و لقد كان فى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كاف لك فى الاسوه ودليل لك على ذم الدنيا و عيبها و كثرة مخازيها و مساويها. اذ قبضت عنه اطرافها و وطئتلغيره اكنافها و فطم عن رضاعها و زوى عن زخارفها

💡 ((ان رسول الله قال: ان الله عزوجل فطم ابنتتى فاطمه و ولدهاومن احبهم من النارفلذلك سميت فاطمه ))

💡 در حديث اشتقاق كه: اين فاطمه است و من فاطر آسمانها و زمينم، دشمنانم را در روزفصل قضا (قيامت )از رحمت خود فطم (قطع )مى كنم و دوستان خويش را از آنچه باعثسرزنش و شين است فطم (قطع )مى كنم، پس اسمى از اسم خويش براى وى مشتق كردم.