صف النعال
«صف النعال» اصطلاحی عربی و مرکب است که به معنای آخرین صف در مجلس یا محفل، کنار در خروجی، جایی که مردم کفش یا نعلین خود را از پا درمی‌آورند است. در فرهنگ و ادبیات کهن، «صف النعال» معمولاً برای آخرین ردیف نشستن افراد در مجلس یا مکان مقدس به کار رفته است، جایی که افراد کفش خود را از پا درمی‌آورند و وارد محیط داخلی می‌شوند. به طور ضمنی، «صف النعال» بیانگر پایین‌ترین ردیف یا ردیف کنار خروجی است، جایی که معمولاً افراد کم‌مقام‌تر یا تازه‌وارد می‌نشینند. این اصطلاح نشان‌دهنده آداب نشستن و ترتیب جایگاه در محافل سنتی و مذهبی نیز هست. در برخی منابع، «صف النعال» با «صف نعال» مرتبط دانسته شده و معنای آن را ردیف آخر، نزدیک به محل کفش‌کن بیان کرده‌اند.
لغت نامه دهخدا
صف النعال. [ ص َف ْ فُن ْ ن ِ ] ( ع اِ مرکب ) صف آخرین که بجانب بیرون باشد، که اهل مجلس متصل آن نعلین از پا گذارند. ( آنندراج ). آنجا که مردمان کفش و نعلین از پا بیرون آورند و درون روند:
صف پیشین شیعیان حیدرند
جزکه شیعت، دیگران صف النعال.ناصرخسرو.به صف النعال فقیهان نشینم
که در صدر شاهان نماند انتفاعی.خاقانی.و رجوع به صف نعال شود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنجا که مردم کفش و نعلین از پا بیرون آوردند و بدون اطاق بدرون روند کفش کن: به صف النعال فقهیان نشینم که در صدر شاهان نماند انتفاعی. ( خاقانی )
صف آخرین که بجانب بیرون باشد
جمله سازی با صف النعال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 تا تو گشتی خلعت امید و ایمان را سپهر آفتاب و آسمانت هست در صف النعال
💡 سخن چون منش پیش خواندم ز فخر به صدر اندر آمد ز صف النعال
💡 چون ندارم یک نفس اهلیت صف النعال پیشگه چون جویم و آهنگ پیشان چون کنم
