دهان گشا
متضادها
کمگو
لغت نامه دهخدا
دهان گشا. [ دَ گ ُ ] ( نف مرکب ) دهان گشاینده. که دهان خود یا دیگری بگشاید. ( یادداشت مؤلف ). || ( حامص مرکب ) دهان گشادن:
خیک است زنگی خفقان دار کزجگر
وقت دهن گشا همه صفرا برافکند.خاقانی.
فرهنگ فارسی
دهان گشاینده. که دهان خود یا دیگری بگشاید.
جمله سازی با دهان گشا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به نزل خامه جامی که کاغذش طبق است دهان گشای که بهر تو بر طبق کرده
💡 او پس از مدتها سکوت، بالاخره با جملاتی بسیار دهان گشا و صریح، تمام حقیقتهای پنهان شده در مورد آن پرونده پیچیده را برای همگان فاش کرد.
💡 در آن مجلس پرزرق و برق، سخنران با استفاده از کلمات دهان گشا و تاثیرگذار، توانست توجه تمام حاضران را به مسائل حیاتی و مهم جامعه جلب کند.
💡 هر کسی که به دنبال حقیقت است، باید از شنیدن سخنان دهان گشا و بیپردهای که ممکن است تلخ باشد، برای رسیدن به دانش واقعی پرهیز نکند.