دهان گشا

دهان گشا. [ دَ گ ُ ] ( نف مرکب ) دهان گشاینده. که دهان خود یا دیگری بگشاید. ( یادداشت مؤلف ). || ( حامص مرکب ) دهان گشادن:
خیک است زنگی خفقان دار کزجگر
وقت دهن گشا همه صفرا برافکند.خاقانی.

دهان گشاینده. که دهان خود یا دیگری بگشاید.

💡 به نزل خامه جامی که کاغذش طبق است دهان گشای که بهر تو بر طبق کرده