بزرگ رای

بزرگ رای. [ ب ُ زُ ] ( ص مرکب ) آنکه رای بزرگ دارد. بلنداندیشه. کسی که رای و اندیشه قوی دارد:
کآن تخت نشین که اوج سای است
خرد است ولی بزرگ رای است.نظامی.

آنکه رای بزرگ دارد بلند اندیشه.

💡 کان تخت نشین که اوج سای است خرد است ولی بزرگ رای است