بالانشین. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) نشیننده در بالا. صدرنشین. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). که بالا نشیند. آنکه جای بالارا به دست آورد. نشیننده در صدر انجمن:
ز بس دود دلم بالانشین بود
فلک را کهکشان رشک زمین بود.اثر.- امثال:
بالانشین کم خرج است. ( از جامع التمثیل )؛
یعنی بزرگی خرج ندارد. ( امثال وحکم ج 1 ص 368 ).
|| برتری جوی. برتری گزین. زبردستی خواه. || محترم. بزرگوار. بزرگ مقدار.
- بالانشینان افلاک؛ کنایه از فرشتگان است. ( یادداشت مؤلف ).
کسی که در بالای مجلس می نشیند، صدرنشین.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بالانشین بارگه کبریا علی ست مقصد ز آفرینش ارض و سما علی ست
💡 گشتن از بالانشینی زیر دست نفس خویش گفتن صد حرف بیجا، بر سر جا تا به کی؟!
💡 تلاش صدر در بیرون در بگذار و خوش بنشین که بر بالانشینان بیشتر جا تنگ می گردد
💡 ز شب تا روز دلجویی کنم ارباب صحبت را دم آبی که از بالانشینان بود می نوشم
💡 خرده چون شین در سر شاهد کن و شمع و شراب تا شوی بالانشین بر اهل عشرت چون الف
