واژهٔ خبائث در زبان عربی، صفت و اسم به شمار میآید و جمع خبیث است. این واژه به معنی چیزهای پلید، ناپاک و زشت به کار میرود. در منابع معتبر لغت عربی همچون اقرب الموارد، منتهی الارب، معجم الوسیط و متناللغة به این معنا اشاره شده و بر کاربرد آن برای اشاره به امور ناشایست و ناپسند تأکید گردیده است. این اصطلاح در متون دینی و اخلاقی اغلب در مقابل طیبات قرار میگیرد و دامنهای از اعمال، اشیا و صفات ناپسند را در برمیگیرد که از نظر شرعی یا اخلاقی مذموم و ناپاک شمرده میشوند.
خبائث
لغت نامه دهخدا
خبائث. [ خ َ ءِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ خبیث به معنی شی پلیداست. ( از اقرب الموارد ) ( از منتهی الارب ) ( از معجم الوسیط ) ( از متن اللغة ).
- اُم الخَبائِث؛ شراب. می:
آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبلة العذاری.حافظ.
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) پلید شدن ناپاک گفتن. ۲ - ( اسم ) پلیدی ناپاکی. یا خبائث ذات. بدگوهری پلید گوهری. یا خبائث طینت. خبائث ذات. یا خبائث نفس. پلیدی نفس.
جمله سازی با خبائث
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و ظاهرا در اين جمله اشاره اى است به اينكه شخص مورد نظر آن قدر داراى صفات خبيث است كه ديگر جا ندارد در امر حق از او اطاعت شود، و بر فرض هم كه از آن خبائث صرف نظر شود، وى فردى تندخو و خشن و بى اصل و نسب است كه اصلا نبايد در جوامع بشرى به مثل او اعتنا شود، بايد از هر جامعه اى طرد شود، و افراد جامعه نه به سخن او گوش دهند و نه در عملى پيرويش كنند.
