حرامها

حرامها. [ ح َ ] ( اِ ) ج ِ حرام. محارم. ( تاریخ بیهقی ).

محارم

💡 حكمت اين سخن در آن است كه در كثرت مال، حساب هم بيشتر هست، در قلت آن، حساب كمتراست. زياد داشتن تكليف را هم بيشتر مى كند. فى حلالها حساب وفى حرامها عقاب مؤ من چون زيادى اموالش را انفاق مى كند، تكاليف كمترى هم خواهد داشت.

💡 بعضى گفته اند كه در اين آيه چيزى حذف شده، و تقدير آن چنين است: (ليس علىالذين آمنوا و عملوا الصالحات جناح فيما طعموا و غيره اذا ما اتقوا المحارم - حرجى نيستبر كسانى كه ايمان آورده و عمل صالح انجام مى دهند در آنچه تاكنون از اين گناه و غيرآن مرتكب شده اند مادامى كه از حرامها بپرهيزند)، و اين وجه صحيح نيست، زيراصرفنظر از اينكه در كلام دليلى بر اين تقدير نيستاشكال سابق هم در جاى خود باقى است.

💡 و چه بسا ممكن است كسى ديگر بگويد: مراد اين آيه اين است كه در اين روز يعنى روزنزول سوره مائده با نازل شدن بقيه حلال و حرامها دينتكميل شد، چون بعد ازآن روز ديگر حلال و حرامىنازل نشد، و مراد از اكمال دين اين است كه ياس بر دلهاى كفار مسلط گشته، آثار ايننوميدى و ياس بر چهره هاشان نمودار گشت 0

💡 بدان كه من در دنيا از كسانى بودم كه خداى تعالى خير و نيكى را به من الهام نمود و منعمل نمودم، زيرا واجبات را به جاى آورده و قرآن تلاوت مى كردم و به پدر و مادر خودنيكى مى نمودم و از گناهان كبيره و از حرامها اجتناب مى كردم، و روزىحلال را طلب مى نمودم، و از سئوال نمودن از مردم ترس و واهمه داشتم.

💡 ((الزاهد يحب من يحب خالقه و يبغض من يبغض خالقه، و يتحرج منحلال الدنيا و لايلتفت الى حرامها، فان حلالها حساب و حرامها عقاب؛ و يرحم جميع المسلمينكما يرحم نفسه، و يتحرج من الكلام كما يتحرج من الميتة التى قد اشتد نتنها، و يتحرج عنحطام الدنيا و زينتها كما يتجنب النار ان تغشاه، و ان يقصر امله، و كان بين عينيه اجله.))(444)