بصائر. [ ب َ ءِ ] ( ع اِ ) بصایر.ج ِ بصیرة ( بصیرت ). ( ترجمان علامه جرجانی ص 36 ) ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بیناییها و حجتهای روشن. ( غیاث ). بینایی ها و یقین ها و زیرکی ها و حجت ها. ( از آنندراج ). بیناییها و یقین ها. ( فرهنگ نظام ) ( منتهی الارب ): و ابصار بصائر ایشان را... روشن می گرداند. ( تاریخ بیهق ). بینایی بصائر بدین فتح مبین است. ( جهانگشای جوینی ). و رجوع به بصایر شود.
( اسم ) جمع بصیرت بیناییها بینادلیها بینشها.
[ویکی اهل البیت] «بصائر» جمع بصیرت به معنای بینش است و بر چیزهایی مانند «دلیل و پند» اطلاق می شود که باعث بینش عقل و دل می شوند.
«بصائر» یکی از اسامی قرآن است: «قَدْ جَاءکُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّکُمْ...»؛ به راستی رهنمودهایی از جانب پروردگارتان برای شما آمده است. (سوره انعام/104؛ سوره اعراف/203؛ سوره جاثیه/20)
قرآن کریم از این نظر «بصائر» نامیده شده است که به انسان توانایی درک حقایق عالم را ارزانی داشته، به او امکان می دهد راه هدایت را ببیند و باطل را جدا کند و بشناسد تا در اندیشه های خود دچار اشتباه و انحراف نشود.
و به همین دلیل نیز نام دیگر قرآن را «تبصره» گفته اند: «تَبْصِرَةً وَذِکْرَی لِکُلِّ عَبْدٍ مُّنِیبٍ»؛ (تا) برای هر بنده توبه کاری بینش افزا و پندآموز باشد. (سوره ق/8)
ویکی علوم اسلامی (اصطلاح نامه علوم قرآنی، بخش اسامی و صفات قرآن)
[ویکی الکتاب] معنی بَصَائِرُ: وسایل بینایی و بصیرت (بصیرت:رؤیت قلبی و ادراک باطنی )
ریشه کلمه:
بصر (۱۴۸ بار)
«بَصائِر» جمع «بصیرة» از مادّه «بصر» به معنای بینایی است; ولی معمولاً در بینش فکری و عقلانی به کار برده می شود. و گاهی به تمام اموری که باعث درک و فهم مطلب است، اطلاق می گردد; در سوره «انعام» به معنای دلیل و شاهد و گواه آمده است و مجموعه دلائلی را که در زمینه خداشناسی است در بر می گیرد، بلکه مجموع قرآن در آن داخل است، و در سوره «قصص» منظور دلائلی است که موجب روشنایی قلب مؤمنان می شد، و هدایت و رحمت نیز از لوازم این بصیرت است، و به دنبال آن، تذکر و بیداریِ دل های آماده.
[ویکی فقه] بصائر (قرآن). بصائر (قرآن)، یکی از اسامی قرآن است.
«بصائر» جمع بصیرت به معنای بینش است و بر چیزهایی مانند «دلیل و پند» اطلاق می شود که باعث بینش عقل و دل می شوند.
یکی از اسامی قرآن بودن
«بصائر» یکی از اسامی قرآن است: (قد جاءکم بصآئر من ربکم...)؛ "به راستی رهنمودهایی از جانب پروردگارتان برای شما آمده است"..
علت بصائر نامیدن قرآن
قرآن کریم از این نظر «بصائر» نامیده شده است که به انسان توانایی درک حقایق عالم را ارزانی داشته، به او امکان می دهد راه هدایت را ببیند و باطل را جدا کند و بشناسد تا در اندیشه های خود دچار اشتباه و انحراف نشود. و به همین دلیل نیز نام دیگر قرآن را «تبصره» گفته اند: (تبصرة وذکری لکل عبد منیب)؛ "(تا) برای هر بنده توبه کاری بینش افزا و پندآموز باشد".
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و كلمه (هدى ) به معناى هادى يا هر چيزى است كه مايه هدايت باشد، و همچنين كلمه(رحمه ) به معناى مايه رحمت است، و اين دو كلمهحال از كتابند، مانند بصائر، كه آن نيز حال بوده و همان مفسرى كه بصائر رامفعول له گرفته بود، اين دو كلمه را هم مفعول له گرفته است.
💡 مؤ لف: نظير اين روايت را صاحب بصائر از معلى از امام صادق (عليه السلام ) روايتكرده، و اين مضمون از باب جرى و تطبيق جزئى بر كلى يا از مقوله بطن قرآن است، نهاينكه آيه شريفه در خصوص مساله امامت نازل شده باشد.
💡 و در بصائر به سند خود از ابو بصير روايت كرده كه گفت: امام صادق (عليه السلام )فرمود آن صحفى كه خداى تعالى در آيه (صحف ابراهيم و موسى ) نام مى برد، نزدما است، پرسيد: آيا صحف نامبرده به صورت الواح است ؟ فرمود: آرى.
💡 (پرداختیم از شرح آنچه مقصود ما از این قول بود از معنی از کجا آمدن نفس اندر این عالم و کجا شدن او پس از جدا شدن از جسد، و این قولی است که بنای کتاب بر آن است. و پس از این یاد کنیم آنچه از آن چاره ای نیست مر همه جویندگان علوم حقایق و بصائر و اوائل را، و استوار کنیم این را به دلیل عقلی و به برهان درست، بتوفیق الله.)
💡 مؤ لف قدس سره: و اين معنا از ائمه اهل بيت (عليهم السلام ) به طور استفاضه يعنى باسندهاى بسيار زياد نقل شده، كه اين سندها در جوامع حديث شيعه ازقبيل كافى و تهذيب و عيون و بصائر و دو تفسير قمى و عياشى و غيره آمده است.
