باز سفید

باز سفید. [ زِ س َ / س ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نوعی باز که به ترکی آنرا طویغون گویند.( شعوری ج 1 ص 156 ). زُرق. ( قطر المحیط ):
باز سفید روضه انسی، چه فایده
کاندر طلب چو بال بریده کبوتری.سعدی.بتاج هدهدم از ره مبر که باز سفید
ز کبر در پی هر صید مختصر نرود.حافظ.

باز سفید ( نام علمی: Pseudastur albicollis ) نام یک گونه از سرده بازنماها است.

💡 پیش دانایان که در بند شکار دولتند کی بود زاغ سیه را رونق باز سفید

💡 در پرده بال می زند از بهر امتحان من دیده ام که باز سفید است زاغ صبح

💡 باز سفید پیری اینک رسید ز آن رو مرغان عقل و حس رم کردند از آشیان‌ها

💡 باز سفید روز بپرید از آشیان زاغ شب سیاه بگسترد شهپرا

💡 گر شد نهان بزیر پر زاغ تیره شب باز سفید روز مپندار کان فناست

💡 چون باز سفید دست سلطانی تو ویرانه چه میکنی تو چون کوف آخر