ابراهیم بن عمر بقاعی

[ویکی فقه] بِقاعی، ابوالحسن ابراهیم بن عُمر ملقب به برهان الدین، ادیب، شاعر، مورخ و مفسّر شافعی قرن نهم می باشد.
در سال ۸۰۹ در خِربَة روحا، از نواحی بِقاع، متولد شد و تا دوازده سالگی در آن جا بود.
مهاجرت بقاعی به دمشق
به گفته خودش، درسال ۸۲۱ در پی یک جنگ قبیله ای، همراه خانوادة خود، به وادی التیم مهاجرت کرد، سپس به دمشق رفت و به کسب علم پرداخت.
ابن عماد، شذرات الذّهب فی اخبار من ذهب، ج۷، ص۳۳۹ـ ۳۴۰، بیروت.
در دمشق، از کسانی مثل علی بن شمس جزری، تاج بن بهادر غرابیلی، ابن قاضی شُهبه و دیگران علم آموخت.
عبدالرحمان بن ابی بکر سیوطی، نظم العِقیان فی اعیان الاعیان، ج۱، ص۲۴، چاپ فیلیب حتّی، نیویورک ۱۹۲۷.
...

💡 معاويه به عبيدالله بن عمر خطاب روى كرد و گفت: اى برادر زاده امروز از تو توقعدارم كارى بكنى تا اهل شام زا شجاعت و مردانگى تو شاد شوند.

💡 کفی از بحر دست او کف موسی بن عمران دم از باد خلق او دم ((عیسی بن مریم ))

💡 158 - ((موسى بن عمر الحضين )): شيخ او را از اصحاب امام هادى نام مى برد.(544)

💡 مكتب موسى بن عمران، دبستان دين و مكتب عيسى بن مريم دبيرستان دين بود كه هر كدامبه مناسبت زمان خود مبعوث شدند و بشر را به طرفكمال، سوق دادند.

💡 سیف بن عمر التمیمی از مورخان اوایل اسلام است. تقریباً از زندگی او به جز اینکه در کوفه می‌زیسته و از طایفهٔ عُصَیِّد و بخش عمر از قبیلهٔ تمیم بود چیز دیگری در دسترس نیست.