سید مجتبی میرلوحی تهرانی، که بیشتر با نام نواب صفوی شناخته میشود، روحانی شیعه و بنیانگذار جمعیت فدائیان اسلام بود. ایشان تحصیلات حوزوی خود را در تهران و سپس در نجف، با تمرکز بر فقه، اصول، تفسیر قرآن، و مباحث سیاسی و اعتقادی، پیگیری کرد. از اساتید برجسته وی در حوزه علمیه نجف، علامه امینی و سید حسین طباطبایی قمی بودهاند. نواب صفوی به عنوان یکی از پیشگامان مبارزه مسلحانه علیه رژیم پهلوی شناخته میشود و با هدف مقابله با تفکرات احمد کسروی، از نجف به ایران بازگشت.
فعالیتهای سیاسی و مذهبی نواب صفوی و جمعیت فدائیان اسلام شامل اقدامات مهمی چون قتل احمد کسروی، عبدالحسین هژیر، علی رزمآرا و حسین علاء بوده است. برخی مورخان معاصر، نقش نواب صفوی و یارانش را در موفقیت جنبش ملی شدن صنعت نفت ایران مؤثر دانستهاند. با این حال، وی با رویکرد دکتر مصدق در قبال عدم اجرای احکام اسلامی مخالفت ورزید که منجر به زندانی شدن ایشان شد. کتاب «جامعه و حکومت اسلامی» از آثار قلمی نواب صفوی به شمار میرود.
در دوران فعالیت سیاسی خود، نواب صفوی سفرهایی به کشورهای اردن و مصر داشت. در این سفرها، ایشان در دانشگاه الازهر به سخنرانی پرداخت و با ملک حسین، پادشاه اردن، ملاقات کرد. در نهایت، نواب صفوی، رهبر جمعیت فدائیان اسلام، به همراه تنی چند از یارانش در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۳۳۴ هجری شمسی توسط رژیم پهلوی اعدام شد.
