برواز

برواز. [ ب َرْ ] ( اِ ) جای قرار و آرام. ( برهان ) ( آنندراج ). جای آرام که از چوب برای کبوتر راست کنند. ( از شرفنامه منیری ). || نشیمن باز و شاهین و امثال آن. ( برهان ) ( آنندراج ). رجوع به پرواز و پدواز و پتواز و آده شود.
برواز. [ ب ِرْ ] ( معرب، اِ ) معرب از فارسی است به معنی اطار و چارچوب عکس و قاب. ( از نشوءاللغة ص 94 ). «دزی » آنرا بَرواز ضبط کرده و فارسی آنرا پرواز دانسته و جمع آنرا براویز آورده است، بَرواس را نیز بهمین معنی دانسته است. رجوع به ذیل قوامیس عرب تألیف دزی ج 1 شود.

بَرواز جماعت و شهرکی در جنوب شرقی کشور تاجیکستان است که در ناحیهٔ راشت قلعه ولایت مختار کوهستان بدخشان قرار دارد. جمعیت این جماعت ۳۰۰۴ است.

💡 خرده‌گویش‌های برواز در بالاترین بخش دره شاه‌دره که اکنون به چند خانواده محدود شده و در حال جایگزینی با گویش رایج است.

💡 فزونی کسی را که برواز گشت در آن شهر بنهاد و خود بازگشت