عزیزالدین زنجانی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
عالم دینی، فقیه، محدث، رجالی، ادیب و شاعر. در زنجان به دنیا آمد. پس از تحصیل مقدمات در زادگاهش به قزوین رفت و در آنجا به تحصیل ادامه داد. در 1278 ق به عراق رتف و در نجف اشرف نزد شیخ انصاری و علامه سید حسین ترک کوه کمری و میرزای شیرازی تحصیلات خود را تکمیل کرد.
در 1288 ق به زنجان بازگشت و پس از وفات پدرش مرجع ریاست شرعی شد و منصب قضا و افتاء بدو رسید. وی دارای تصانیف بسیاری است که از جمله آثارش: «لطائف الکلام فی الاوانی الذهب و الفضه من الاحکام»؛ «مفتاح الظفر»، در نماز سفر؛ «التحیه المبارکه»، در احکام سلام؛ شرح «دعاء کمیل»؛ «جواب السوال عن آیات بدء الخلق و آیه رد الشمس لسلیمان»؛ «الصبح الصادق» به فارسی، در مسائل اجتماعی و وظائف سلطان؛ «معارج الرضوان فی مصائب الامام العطشان»؛ تعلیقات بر «الرسائل»؛ حواشی بر «الریاض»؛ «رساله فی حرمه الخمر»؛ وی قصایدی به عربی و فارسی نیز داشته است.

💡 کتابخانه عزیزیه منسوب به عزیزالدین زنجانی با دوازده هزار جلد کتاب که در سال ۶۱۴ در مسجد جامع مرو شاهجان بود. آن را کتابخانه فُقّاعیّه هم می‌گفتند. زیرا زنجانی واقف آن، مسئول حاضر کردن فقّاع (آبجو) برای سلطان سنجر بوده‌است. یاقوت حموی از این کتابخانه بسیار بهره می‌برد.