خوی گرفته

خوی گرفته. [ گ ِ رِ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) انس گرفته. الفت گرفته. عادت کرده. عید. ( منتهی الارب ).

انس گرفته الفت گرفته

💡 در خوی گرفته عارض گلگون را در می نهفته ورد مورد را

💡 پیرایهٔ من اگر چه زشتست چون خوی گرفته‌ام بهشتست

💡 ز گلبن تا بگلبن می گرفته ز رنگ می رخ گل خوی گرفته

💡 خوی گرفته است بناگوش تو از شرم چنانک وقت شبگیر بود بر سمن و نسرین تل

💡 ز تدبیر این شاه فرخنده خوی گرفته است ایران بسی آبروی

💡 آن مرغ که از صحبت گل خوی گرفته ست کارش همه در فصل خزان، یاد بهار است