باصری

باصری. [ ص ِ ] ( اِخ ) یکی از ایلات خمسه فارس که مرکب از 3000 خانوار است. قشلاق این طایفه در بلوک سروستان، کربال و گوار و ییلاقشان در بلوک ارسنجان و کمین است. تیره های باصری عبارتند از: چاربنیجه، شکاری، علی قنبری، علی میرزائی ویسی. ( از جغرافیای سیاسی کیهان ص 87 ). از زمان صفویه حکومت و ضابطی این ایل ضمیمه حکومت ایل عرب بود. زبان تیره های باصری فارسی است، جز بنیچه که ترک زبانند. ( فارسنامه ناصری ص 310 ). در فارسنامه تیره تربُر نیز جزء تیره های باصری آمده است.
باصری. [ ص ِ ] ( اِخ ) محمد صادق خان باصری پسر محمودخان باصری ( متوفی 1279 هَ. ق. ) ضابط ایل باصری بود، او در فوج سرباز عرب منصب یاوری داشت و دارای چنان فراستی بود که در برابر هر نویسنده می ایستاد به مسافتی که چشم ادراک خط آن نویسنده را نکند از حرکت قلم و انگشت نویسنده مطلب نوشته را از اول صفحه تا آخر درک میکرد و بکرات شاهزادگان و بزرگان او را آزمایش کردند. ( از فارسنامه ناصری ص 310 ).
باصری. [ ص ِ ] ( اِخ ) محمودخان باصری پسر محمدتقی خان باصری ضابط ایل باصری بود که در 1279 هَ. ق. وفات یافت. ( از فارسنامه ناصری ص 310 ).
باصری. [ ص ِ ] ( اِخ ) میرشفیعخان باصری پسر میرمهدی خان عرب شیبانی ضابط ایل باصری بود و بعد از او پسرش میررفیعخان باصری و آنگاه محمدتقی خان باصری ضابط این ایل گردید. ( از فارسنامه ناصری ص 310 ).

یکی از ایلات فارس

باصِری
طایفه ای بزرگ از چادرنشینان فارس، یکی از پنج گروه اصلی تشکیل دهندۀ ایلات خمسه، متشکل از گروه های قومی ترک و لر و عرب و مرکّب از تیره های مختلف. ییلاق این مردم در ارسنجان و کمین و مرودشت و سیوند و بیضا و سرحد چهاردانگه و قشلاق شان در سروستان و کوار و کربال و جویم و بنارویه است. طبق آخرین سرشماری عشایری، جمعیت این طایفه بالغ بر ۱,۱۳۳ خانوار است. گروهی از باصری ها در دورۀ مظفّر الدین شاه از فارس به جندق و بیابانک مهاجرت کردند. اعقاب آنان هنوز در آن نواحی به سر می برند. طایفۀ باصری در میانۀ قرن ۱۲ق از ایل عرب فارس مستقل شد و حکومت آن در اختیار میرشفیع خان میرمهدی خان عرب شیبانی قرار گرفت. حکومت اولاد او تا تشکیل اتحادیۀ ایلی خمسه باقی بود و پس از آن به خاندان قوام الملک رسید.

[ویکی فقه] ایل باصِری از ایلات خمسه فارس می باشد.
جمعیت، طبق سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده در ۱۳۶۶: ۸۶۸، ۷ تن.
محل زندگی باصریها
در نواحی آباده، اقلید، مرودشت، جهرم، شیراز، لار (در استان فارس)، در منطقه باریکی در جهت شمالی ـ جنوبی به طول ۳۲۰ کیلومتر و عرض ۴۰ تا ۸۰ کیلومتر، زیست می کنند.
قشلاق و ییلاق ایل باصری
قشلاق آنان در منطقه لار و ییلاقشان در دامنه کوهستان بُل (در مشرق اقلید) است.
طوایف ایل باصری
...

باصری (جمع باصری‌ها)
ایلی فارسی زبان در جنوب ایران

💡 این گویش در قسمت‌های مرکزی استان فارس و به خصوص در میان عشایر کوچندهٔ باصری استفاده می‌شود. سایر باصری‌هایی که یکجانشین شده‌اند در شهرها و روستاهای شهرستان‌های اقلید، پاسارگاد، جهرم، مرودشت، شیراز، خرم‌بید، لارستان و سروستان زندگی می‌کنند.

💡 مردم لر زبان بیشتر جمعیت منطقه کامفیروز را تشکیل می دهند و در کنار انها اقوام مختلف باصری و قشقایی زندگی می کنند.

💡 بعدها وضعیت این اتحادیه به دلیل درگیری‌ها و اختلافات مختلف بسیار پیچیده شد که از مهم‌ترین دلایل آن می‌توان به ناهمگنی قومی و زبانی اشاره کرد؛ زیرا که ایل باصری ٬فارس نژاد؛ ایل‌های بهارلو ٬اینانلو و نفر ٬ترک نژاد و اعراب خمسه ٬عرب نژاد بودند و همین تفاوت‌ها سرچشمهٔ اختلافات آن‌ها بود.

💡 روستای باصری هادی از لحاظ آب و هوا مطلوب است و روستایی گردشگری شناخته می شود بخاطر طبیعت بکر و زیبای آن از جمله مجاورت با رودخانه کر می باشد.

💡 طایفه چاربنیچه مخلوطی از کرد، سفیدگر، سلمانی و مهاجرین دیگر بوده‌اند که به ایل باصری پیوسته‌اند.