لغت نامه دهخدا
( جشن آباد ) جشن آباد. [ ج َ ] ( اِخ ) قریه ای است از قرای دره جزمن محالات خراسان واقع در پای کوه اﷲاکبر، آبش از کوه جاری، اهلش گوسفنددار و زراعتشان دیم کاری است. ( مرآت البلدان ). دهی است از دهستان تکاب بخش نوخندان شهرستان دره گز واقع در چارهزارگزی جنوب خاوری نوخندان و سر راه مالرو عمومی چاپشلو. جلگه و گرمسیر است و سکنه آن 744 تن شیعه ترکی و کردی زبان است. آب آن از قنات و محصول آن غلات و میوه جات و شغل اهالی زراعت و مالداری است و راه مالرو دارد. کلاته حاجی و کلاته محمدبک جزء این ده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).