بد پیوند

بدپیوند. [ ب َ پ َ / پ ِ وَ ] ( ص مرکب ) بدوصل. که بد وصلت جوید. که وصلت بد طلبد:
بسیار بگفتم ای دل بدپیوند
با عشق مکوش و دل بهر عشوه مبند.( از سندبادنامه ص 58 ). || بد اصل و نسب:
هم سگان را قلاده زرین است
هم خران را خز است پشماکند
خلف صدقت ار منم بگذار
زادگان حرام بدپیوند.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 762 ).

که بد وصلت جوید که وصلت بد طلبد.

💡 تا کی کنی کبر آوری چون عاقبت را بنگری ترسم پشیمانی خوری ای یار بد پیوند ازین

💡 آن بدان از بد ستارهٔ نحس یا جفای سپهر بد پیوند

💡 چون گرسنه می‌شوی سگ می‌شوی تند و بد پیوند و بدرگ می‌شوی

💡 نازک دل و زود سیر و بد پیوندی زان وصل تو چون پیاله یک دم باشد

💡 غبنم این خود نه بس که می بینم از جفای جهان بد پیوند