بلورفروشی

بلورفروشی. [ ب ُ ف ُ ] ( حامص مرکب ) شغل بلورفروش. ( فرهنگ فارسی معین ). کار بلورفروش. || ( اِ مرکب ) دکانی که در آن ظروف بلورین فروشند. ( فرهنگ فارسی معین ). دکان بلورفروش.

۱ - شغل بلور فروش ۲ - دکانی که در آن ظروف بلورین فروشند.

بُلورفروشی
دکان فروش اجناس شیشه ای و بلوری. اجناس شیشه ای و بلوری کالاهایی تجاری بود که از خارج، به ویژه فرانسه و روسیه، به ایران وارد می شد. اجناس شیشه ای روسی اعم از استکان، لوله، لامپا، تنگ و لیوان، شیشۀ در و پنجرۀ ساده و رنگی، چای دان، شربت خوری، شیرینی خوری و آجیل خوری همه در رنگ های مختلف و اجناس شیشه ای فرانسوی اعم از آینه و جار (چراغ های بلورین چندشاخه یا چلچراغ که از سقف آویزند) بود. مرکز داد و ستد اجناس شیشه ای و بلوری، تیمچۀ حاجب الدوله بود که کالاهای شیشه ای از آن جا به دیگر نقاط ایران صادر می شد. حجرۀ مشهورترین بلورفروش ایران، پهلوان محمدصادق بلورفروش، در سَمت غربی این تیمچه واقع بوده است.

💡 محمدحسین بلورفروشان دارای تجارتخانه بلورفروشی در بازار تهران بود.