جان جوی

جان جوی. ( اِخ ) از مزارع قدیم النسق طبس و بلاسکنه است. ( مرآت البلدان ج 4 ص 131 ).

از مزارع طبس

💡 ز صورت در گذر جان جوی اینجا که صورت هست همچون گوی اینجا

💡 شست است زلف خوبان در بحر عشق زانرو پیوسته ماهی جان جویان شست باشد

💡 هزار عاشق داری تو را به جان جویان که تا سعادت و دولت ز ما که را خواهد

💡 خلقی ز پیت پویان، مهر تو به جان جویان زین جمله دعا گویان تا بخت کرا باشد؟

💡 جهدی بکن و جان جوی نه جان بکن و نان جوی نه جاده زنجان جوی نه قاصد سرچم باش