بی گفتگو

بی گفتگو. [ گ ُ ت ُ ] ( ق مرکب ) مخفف بی گفت و گوی. بدون جر و بحث. بدون سخن. بدون گفت و شنود. بدون سؤال و جواب. بدون چون و چرا:
جز این هرکه بودند خویشان او
بزندان کشیدند بی گفتگو.فردوسی.و رجوع به گفت و گو شود.

مخفف بی گفت و گوی. بدون جر و بحث. بدون سخن. بدون گفت و شنود. بدون سوال و جواب. بدون چون و چرا.

💡 من به پیش حکمتت بی گفتگوی مرده ای هستم به دست مرده شوی

💡 بی گفتگو ز معنی تجرید غافل است آن ساده دل که دعوی تجرید می کند

💡 آدمی را سگ کند بی گفتگو ای تفو بر این طمع باد ای تفو

💡 ورنه بی گفتگو در این زندان هر دو باشیم طعمه رندان

💡 هرچه حق خواهد کند بی گفتگوی چند گویی هیچ باشد گفت و گوی

💡 بلبل زدرد تست گل آگه فغان مکن آن به که کار عاشق بی گفتگو بود