بی زر

لغت نامه دهخدا

بی زر. [زَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + زر ) بی پول. مفلس. محتاج.
- بی زرخرید؛ میسرشده بدون خریدن. ( ناظم الاطباء ).، بیزر. [ ب َ زَ ] ( ع اِ ) کدنگ گازران. ج، بَیازِر. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). گزلک. میجنة. کدنگ. کودینه. چوب جامه کوب. ( یادداشت مؤلف ) ( زمخشری ). کدین گازر. ( از مهذب الاسماء ). و رجوع به دزی ج 1 ص 133 شود.

فرهنگ فارسی

بی پول ٠ مفلس ٠ محتاج ٠

جمله سازی با بی زر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 زربت مرد آمد اینک آنکه از زر خوانیش بی زر ابراهیم را تا جست و با زر آذرست

💡 کس چو من خام طمع نیست که من بی زر از لعل تو شکر خواهم

💡 ای دلبر سیمین‌بر گفتی که نداری زر بی زر نبود دلبر از جان بگذر زر کش

💡 بی زر ز لب دوست به کامی نرسند ای دوست بیا و از من بی زر پرس

💡 دلبر سیمین ذقن بی زر زگوش خود سخن گر همه در است همچون حلقه بر در میزند

💡 ای خواسته زلعل لب آن نگار بوس بی زر ز لعل یار توقع مدار بوس

💡 در داستان‌های قدیمی، اغلب قهرمان داستان از یک مرد بی زر و درمانده شروع می‌کند که با شجاعت خود به اوج عظمت و ثروت می‌رسد.

💡 او که زمانی بسیار ثروتمند بود، اکنون در وضعیتی بی زر و بی‌کس زندگی می‌کند و برای تامین نیازهای اولیه خود به دیگران وابسته است.

💡 هیچ‌کس نباید بر اساس وضعیت مالی یا اینکه فردی بی زر است، با او رفتار کند، زیرا ارزش هر انسان به شخصیت او بستگی دارد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران