بی حفاظی

بی حفاظی. [ ح ِ ] ( حامص مرکب ) بی پردگی. بی حمیتی: امیر ناصرالدین از بی حفاظی و غدر او ممتعض شد و عزم ناحیت سیستان پیش گرفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 238 ). چون امیر ناصرالدین بی حفاظی مشاهدت کرد دست زخم رسیده بشمشیر یازید. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 8 ).

بی پردگی ٠ بی حمیتی ٠

💡 بی حفاظی چند را عفت طرازی چند را با نوا با دو صد رنج وعنا