دوران پادشاهی بنی اسرائیل

[ویکی فقه] کتاب های اول و دوم سموئیل آغاز عصر طلایی اسرائیل را گزارش می کند؛ دوره ای از تاریخ که اسرائیل قدرتی جهانی بود، اما شرایط جهانی در قرن یازدهم و دهم ق م نوعی خلا قدرت پدید آورده بود.
دوره فرمان روایی تاریخ مصریان به پایانی نه چندان شکوه مند رسیده بود.
پس از مرگ رامسس سوم (۱۱۴۴ ق م) فرعون هایی ضعیف بر مصر فرمان می راندند.
فرمان روایان این دوره
در شرق تیگلت پیلسر اول (۱۱۱۵ـ۱۰۷۷ ق م) زمینه را برای امپراتوری آشوریان پدید آورد و پس از مرگ او تا زمان به قدرت رسیدن آشور نصیرپال دوم (۸۸۵ ق م)، حدود چهل سال پس از مرگ سلیمان، اسرائیل عصر طلایی خود را زیر فرمان شائول، داوود و سلیمان می گذراند.
با استقرار حکومت پادشاهان، تهدیدات فلسطینی ها که در بخش جنوب غربی کنعان ساکن بودند، به کمترین اندازه رسید.
سموئیل
سموئیل آخرین تن از داوران، کاهن و نبی بود.
← نتیجه رهبری سموئیل
...

💡 در منابع آشوری در سال ۶۷۴ پیش از میلاد از اقدامات شخصی به نام کشتریته یاد می‌شود که برخی از محققان وی را همان فرورتیش دانسته‌اند. بر این اساس می‌توان سال ۶۷۴ پیش از میلاد را به عنوان پایان پادشاهی دیاکو در نظر گرفت و با احتساب حکومت پنجاه‌وسه سالهٔ وی، آغاز دوران پادشاهی دیاکو باید در حدود سال ۷۲۸ پیش از میلاد بوده باشد. در زیر فهرستی از دوران حکومت دیاکو بر پایهٔ نظر مورخان آمده‌است: