لغت نامه دهخدا
خوش سلوک. [ خوَش ْ / خُش ْ س ُ ] ( ص مرکب ) سازگار. خوش رفتار. بااخلاق. آنکه در زندگی و معاشرت بامهر است.
خوش سلوک. [ خوَش ْ / خُش ْ س ُ ] ( ص مرکب ) سازگار. خوش رفتار. بااخلاق. آنکه در زندگی و معاشرت بامهر است.
= خوش رفتار
سازگاری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ایرانیان دارای نسل و نژادی خوشآیندند و واجد آدابی آراستهاند و منشی نجیبانه و اشرافی دارند. از لحاظ طبع و نهاد، مستعد تهییج و در محاوره و صحبت هوشمند و با ذکاوت و در رفتار و سلوک نیک زیرکاند (کرزن، ۱۳۸۰: ۲/۷۵۲).