تب بند

تب بند. [ ت َ ب َ ] ( نف مرکب ) تب بر. که تب قطع کند: داروی تب بند؛ داروی تب بر. رجوع به تب و دیگر ترکیبهای تب و تب برشود. || دعانویس که دعای بریدن تب دهد.

تب بر که تب قطع کند داروی تب بند داروی تب بر.

💡 به جرم فتنه گری در زمان عدلش حسن بود همیشه به بند نقاب زندانی

💡 را به سهولت به وجود آورده و قالب بندی را امکان‌پذیر می‌کند.

💡 ز سحر چشم تو شاهین پنجهٔ شاهم ز بند زلف تو زنجیر گردن شیرم

💡 و اگر پيروز گردم، از بند اسارت و بردگى رها شده ام.(363)

💡 همهٔ موارد فوق به‌جز بند الف، عنصر قانونیِ جرم سرقت تعزیری است.

💡 خاتم جمشید کز دست جهان گم گشته بود ما گدایان بند از او بر کاسه چوبین بسته‌ایم