[ویکی فقه] نفی انحصارِ حقانیت یا نجات بخشی در دین واحد و گسترش دادن آن به همه یا مجموعه ای از ادیان در عصر واحد دارای فروعاتی می باشد.
تکثرگرایی دینی مورد بحث شاخه هایی گوناگون دارد که ذیلا بدان ها می پردازیم:
← ۱. در حقانیت
۱. ↑ مباحث پلورالیزم دینی، ص ۷۸-۷۹. ۲. ↑ مباحث پلورالیزم دینی، ص ۶۵. ۳. ↑ مباحث پلورالیزم دینی، ص ۶۹.
منبع
دائرة المعارف قرآن کریم، جلد ۸، برگرفته از مقاله «تکثرگرایی دینی».
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شاهی بنگاله یک سلطنت سنیمذهب با ریشههای هندی، سیستانی، حبشی و بنگالی بود. تکثرگرایی دینی این امپراتوری مشهور بود و در آن جوامع غیرمسلمان به صورت مسالمتآمیز زندگی میکردند. گرچه بنگالی رایجترین زبان بنگال بود، زبان فارسی در آن به عنوان زبان رسمی، دیپلماتیک و تجاری مورد استفاده قرار میگرفت. شهرهای بنگاله به شهرهای ضرابخانه مشهور بودند که در آنها تانکاها ضرب میشدند. این شهرها با بناهای باشکوهی آراسته شده بودند.
💡 عباس امانت، استاد تاریخ و مطالعات بینالمللی و صاحب کرسی مطالعات خاورمیانه در دانشگاه ییل، معتقد است که احمد کسروی و متفکران سکولار نسلهای بعد از او مانند جلال آل احمد و فریدون آدمیت اغلب تحتِ پوشش تجددخواهی عُرفی دست به ایجاد نفرت نسبت به گروههای دینی تجّددخواه و ناسازگار با جریان اصلی مذهب بهخصوص بهائیان میزدند. آنها با بیاعتمادی به هر جنبش تجّددخواه دینی که ارزشهای اسلام و خاتمیت آن را زیر سؤال میبرد مینگریستند. نگرش آنها با عدم تحمل تکثرگرایی دینی، علاقهمندی وافر و شرم آور به نظریات توطئه و اتهامات خیانت و بیوطنی علیه بهائیان همراه بود. آنها در موارد اذیت و آزار، خشونت و کشتار وحشیانه بابیان و بهاییان سکوت اختیار میکردند.
