علم صرف

[ویکی فقه] یا همان تحریف، اصطلاحاً یعنی تحویل بردن و تغییر دادن یک اصل که همان مصدر باشد، به صیغه های مختلف، که از هر یک معنایی جدا قصد شده باشد و این معنا جز با این کلمه سازی و تغییر و تحویل حاصل نمی شود. مثل این که چگونه از سه حرف اصلی ضارب افعال مختلف در زمان های مختلف اسم فاعل و اسم مفعول و... ساخته می شود. از همین جا معلوم می شود که موضوع علم صرف کلمه است و خصوصیات و ساختمان آن مورد بحث قرار می گیرد و فایده آن نیز شناخت کلمات و معانی آنها و نیز ساختن کلمات مناسب برای معانی مختلف می باشد. در این علم درباره، جامد و مشتق، مونث و مذکر، مفرد و جمع و تثنیه، اسم یا فعل و یا حرف بودن و زمان های مختلف افعال و... بحث می شود.
۱. ↑. جمعی از نویسندگان، جامع المقدمات، تصحیح و تعلیق، مدرس افغانی، انتشارات هجرت، قم، ۱۳۷۵، چ ۹، ص ۲۰۵ (کتاب شرح التصریف).۲. ↑. طباطبایی، محمد رضا، صرف ساده، دار العلم، قم، ۱۳۷۲، چ ۲۹، ص ۱۱ و ۱۲.
منبع
سایت اندیشه قم
...

💡 از كتب معروف مير، يكى تعريفات است كه به نام ((تعريفات جرجانى )) معروف است وديگر كتابى در منطق است به فارسى كه براى مبتديان نوشته و ديگر صرف مير استبه فارسى در علم صرف كه از زمان خودش ‍ تاكنون كتاب درسى مبتديان طلاب بودهاست.

💡 علم صرف به جهت ساختار زبان‌شناختانه‌اش، در تمام زبان‌های زنده دنیا، کاربرد دارد، به همین خاطر، کتب بسیاری را به موضوع خود تخصیص داده‌است. این آثار را باید در زبان‌های مختلف دسته‌بندی نمود.

💡 از كتب معروف مير، يكى ((تعريفات )) است كه به نام تعريفات جرجانى معروف است وديگر ((كبرى در منطق )) است به فارسى، كه براى مبتديان نوشته و ديگر ((صرفمير)) است به فارسى در علم صرف، كه از زمان خودش تاكنون كتاب درسى مبتديانطلاب بوده است.

💡 يعنى هر اسمى كه فرض شود كه نسبت به نظائر خود بهترين اسم بوده باشد آن اسماز خداى تعالى است، توضيح اينكه اگر خود اسم را به وصف حسن توصيف فرموده،خود دليل بر اين است كه مراد از آن همان چيزى است كه در اصطلاح علم صرف به آنصفت گويند،