روزی رسانیدن

روزی رسانیدن. [ رَ دَ ] ( مص مرکب ) روزی دادن: گفت بار خدایا در آن وقت که پیش زکریا بودم بی رنج بمن روزی میرسانیدی. ( قصص الانبیاء ). و رجوع به روزی رساندن شود.

روزی دادن

💡 پاره ای نان داشتم و بدو می‌دادم. او در شورید. گفت: ای احمد! تو که ای که به خانه خدای روی، به روزی رسانیدن از خدای راضی نباشی، لاجرم راه گم کنی.