دلستانی

دلستانی. [ دِ س ِ ] ( حامص مرکب ) کار دلستان. حالت دلستان. چگونگی دلستان. دلبری. دلکشی. زیبایی.جذابیت:
با این همه ناز و دلستانی
خون شد جگرش ز مهربانی.نظامی.خون هزار وامق خوردی به دلفریبی
دست از هزار عذرا بردی به دلستانی.سعدی.- دلستانی کردن؛ دلبری کردن:
من برآن بودم که ندهم دل به کس
سرو بالا دلستانی می کند.سعدی. || دل بردن:
گفتم که دل ستانم ناگاه دل سپردم
بر طمع دلستانی ماندم به دل سپاری.فرخی.

💡 شوقی غم شوخ دلستانی داری گر پیر شدی چه غم جوانی داری

💡 عشوۀ گل رویش داد دلستانی داد طبع مفتقر را چون عندلیب شیدا کرد

💡 جان من گر دل به دست دلستانی داشتی رحم بر خون دل آزرده جانی داشتی

💡 ای داده تو چشم گلرخان را مخموری و سحر و دلستانی

💡 میل جان‌ها جمله سوی روی توست رو، که شیرین دلستانی ساقیا

💡 غمزه تو در نگاهش مضمر است دلبری کاو دلستانی می‌کند