دشت سیر

لغت نامه دهخدا

دشت سیر. [ دَ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) آنکه در صحرا و بیابان سیر و گردش می کند. ( ناظم الاطباء ). صحرا پیما. بیابان نورد. دشت پیما. دشت گرد. دشت نورد:
از سایه دشت سیر و پریشان نسازدش
گر یک نظر ز حفظ تو افتد برآفتاب.سنائی ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

آنکه در صحرا و بیابان سیر و گردش می کند.

جمله سازی با دشت سیر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 یاد آرید ای گروه دوستان وقت گشت و دشت سیر بوستان

💡 دشت سیر از بام و در ناآشنا هرزه گردد از حضر ناآشنا

💡 ز پیکان هوا همچو چنگال شیر ز کشته شده شیر بر دشت سیر

گودوخ یعنی چه؟
گودوخ یعنی چه؟
میسترس یعنی چه؟
میسترس یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز