خورده گیر

خورده گیر. [ خوَرْ /خُرْ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) عیب گیرنده. || سخن چین. || اعتراض کننده. ( ناظم الاطباء ).

عیب گیرنده یا سخن چین

💡 گر خورد آن شیر عشقت خون ما را خورده گیر ور سپارم هر دمی جان دگر بسپرده گیر

💡 صاف‌های جمله عالم خورده گیر همچو درد درد دین جستیم نیست

💡 گر حیات جاودانی بایدت همچون خضر روی ازین ظلمت بتاب و آب حیوان خورده گیر

💡 نفس او میرست و عقل او اسیر صد هزاران مصحفش خود خورده گیر

💡 ملک ضعیفان به کف آورده گیر مال یتیمان به ستم خورده گیر

💡 گر همه کامم برآید نیم نانی خورده گیر ور جهان بر من سرآید نیم جانی گو مباش