جواهر سرمه

جواهرسرمه. [ ج َ هَِ س ُ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) سرمه ای باشد که جواهر در آن اندازند. ( آنندراج ):
می لعل جواهرسرمه سازد ظلمت شب را
کند نقل شراب تلخ چشم شور کوکب را.صائب ( از آنندراج ).گشته ناساز از خط لعلش دماغ ساز من
از جواهرسرمه دارد بستگی آواز من.تأثیر ( از آنندراج ).رجوع به جواهردارو شود.

سرمه باشد که جواهر در آن اندازند

💡 ز بس گشتند صاحب جوهران در خاک ناپیدا جواهر سرمه شد گیتی سراسر چشم عبرت را

💡 روشنی چشم از جواهر سرمه مردم مدار خویش را در هم شکن گر توتیا می بایدت

💡 داغ ما را سوده الماس آب و رنگ داد زین جواهر سرمه چشم کور روشن می‌شود

💡 گرد و خاک اصفهان از کیمیای مقدمش چون جواهر سرمه شد در پله قیمت گران

💡 دل ز احیای شب دیجور روشن می شود زین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

💡 جواهر سرمه بینش بود گردی کز او خیزد خدا از چشم بد صائب صفاهان را نگه دارد