جنبد

جنبد. [ جُم ْ ب َ ] ( معرب، اِ ) معرب گنبد. ( آنندراج از فرهنگ وصاف ) ( دزی ج 1 ص 222 ). رجوع به جنبذ شود.
جنبد. [ جُم ْ ب ِ ] ( سریانی،اِ ) گُل را گویند که بعربی وَرد خوانند. ( برهان ).
- جنبدالرمّان؛ گل انار بستانی است، بشیرازی گل نار خوانند و منفعت وی نزدیک است بجلنار.
جنبد. [ جُم ْ ب َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان کنیه قان بخش ششتمد شهرستان سبزوار واقع در 16هزارگزی جنوب خاوری ششتمد. موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل است. سکنه آن 252 تن. آب آن از قنات و محصول آن غلات، پنبه، بنشن. شغل اهالی زراعت است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

دهی از دهستان کنیه قان بخش ششتمد شهرستان سبزوار واقع در ۱۶ هزار گزی جنوب خاوری ششتمد موقع جغرافیایی آن کوهستانی و هوای آن معتدل است سکنه آن ۲۵۲ تن آب آن از قنات و محصول آن غلات پنبه بنشن شغل اهالی زراعت است راه مالرو دارد.

💡 پرسیدند: سودا چیست؟ گفت: چون زمین است که اگر جنبد، هر چه برآن است نیز جنبد.

💡 ز باد کوی او در دم دل رنجور جان یابد ز یاد روی او هر دم دل بیمار در جنبد

💡 پرده همی جنبد و ساکن بود صور لیک به ‌چشم تو جز از عکس کار نیست

💡 ولی حق عزیزالدین محمد حاجی آن عاشق که گرد کعبهٔ وحدت همی صدبار در جنبد

💡 میل شهوت به چه‌رو آری از جا جنبد با چنان ناخوش رویی که بود شهوت‌ کاه