توبه شکسته

توبه شکسته. [ ت َ /تُو ب َ / ب ِ ش ِ ک َ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) بازگشته به گناه. سر باززده از توبه و عهد و میثاق. کسی که توبه خود را با گناه تازه باطل کرده باشد:
عاشقی توبه شکسته همچو من
از طواف خمستان آمد برون.خاقانی.رجوع به توبه شکستن و توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.

بازگشته به گناه. کسی که توبه خود را به گناه تازه باطل کرده باشد.

💡 تا لعل تو باده داده یاران را بس توبه شکسته توبه کاران را

💡 تا آفتاب رایت گل آشکار شد از توبه شکسته جهان لاله زار شد

💡 هزار توبه شکسته ست زلف پر شکنش کجا به چشم در آید شکست حال منش؟

💡 از توبه شکسته زمین گیر خجلتم این شیشه شکسته به راه کسی مباد

💡 در میکده گر غرق میم توبه شکسته ای شخ ز ما در گذران عالم آب است

💡 عاشقی توبه شکسته همچو من از طواف خمستان آمد برون