تنگ و تاریک

تنگ و تاریک. [ ت َ گ ُ ] ( ص مرکب، از اتباع ) تنگ و تار. بی وسعت و بی روشنایی. نقیض فراخ و روشن. تاریک و محقر:
دور شو، دور شو ز نزدیکش
روشنی شو ز تنگ و تاریکش.سنایی.رجوع به ماده قبل و تنگ و همچنین تاریک و دیگر ترکیبهای این دو کلمه شود.

💡 صواب آنست کاندر دور و نزدیک طلب داریم چاهی تنگ و تاریک

💡 همی بینید کامد شب به نزدیک جهان گردد هم اکنون تنگ و تاریک

💡 چنان جائی که باشد تنگ و تاریک در او اندیشه‌ها میکن تو باریک

💡 تو لایق نکته های باریک نئی جز درخور طبع تنگ و تاریک نئی

💡 ای مرغ روح در قفس تنگ و تاریکی پرواز کرده باید از این آشیانه رفت