لغت نامه دهخدا
بید سیاه. [ دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گونه ای از درخت بید که در جنگلهای ارس و نیز در فلات ایران میروید و نیاز آن به آب کمتر است. ( جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 194 و ج 2 ص 130 ).
بید سیاه. [ دِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گونه ای از درخت بید که در جنگلهای ارس و نیز در فلات ایران میروید و نیاز آن به آب کمتر است. ( جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 194 و ج 2 ص 130 ).
گونه ای از درخت بید که در جنگلهای ارس و نیز در فلات ایران میروید و نیاز آن به آب کمتر است ٠
سالیکس نیگرا ( نام علمی: Salix nigra ) نام یک گونه از سرده بید است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بید سیاه ۱ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر سبزواران استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است. سنگ میزبان این اندیس پیروکلاستیک است در این اندیس، پاراژنزهای پیریت، مالاکیت یافت میشوند.
💡 بید سیاه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر جبال بارز استان کرمان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.