بی فردا

بی فردا. [ ف َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + فردا ) منقطع.
- بی فردا بودن روز کسی؛ بسررسیدن عمر وی. فرارسیدن مرگ وی:
هر که با اوبدشمنی کوشد
روز او از قیاس بی فرداست.فرخی.رجوع به فردا شود.

منقطع بی فردا بودن روز کسی. بسر رسیدن عمر وی. فرا رسیدن مرگ وی.

💡 تا بود بهره موافق او شب بی روز و صبح بی فردا

💡 دل تو جفت طرب باد و از تعب شده فرد تو در نشاط و طرب تا بروز بی فردا

💡 من در شب سودای او، دل خوش به فردا می‌کنم لیکن شب سودای او ترسم که بی فردا بود

💡 دل شاه جهان جفت طرب بادا و فرد از غم ز هر روزی که با فرد است تا آنروز بی فردا