بی فردا

💡 تا بود بهره موافق او شب بی روز و صبح بی فردا

💡 دل تو جفت طرب باد و از تعب شده فرد تو در نشاط و طرب تا بروز بی فردا

💡 من در شب سودای او، دل خوش به فردا می‌کنم لیکن شب سودای او ترسم که بی فردا بود

💡 دل شاه جهان جفت طرب بادا و فرد از غم ز هر روزی که با فرد است تا آنروز بی فردا

💡 جوانان در آن دوران پر از آشوب و جنگ، چنان درگیر سختی‌ها بودند که گویی با زندگی‌ای بی فردا و بدون چشم‌اندازی روشن روبرو هستند.

💡 شاعر با لحنی بسیار غم‌آلود از مردمی سخن می‌گفت که در میان فلاکت و بدبختی، روزگار خود را در وضعیتی بی فردا و ناامیدانه سپری می‌کردند.

💡 آن شخصیت در انتهای داستان، با پذیرش سرنوشت تلخ و ناگزیر خود، به زندگی‌ای بی فردا و بدون هیچ پیوند با گذشته رضایت داد و آرام گرفت.