بزوری

💡 در کتاب مفردات راغب اصفهانی آمده است: «زور: الزوار اعلی الصدر و زرت فلاناً تلقیته بزوری اَو قَصدت زوره نحو وجهته» یعنی، زور به بالای سینه گویند و فلانی را زیارت کردم، یعنی با بالای سینه‌ام او را ملاقات کردم، یا این‌که قصد نمودم بالای سینه او را؛ (یعنی او را ببینم، چرا که انسان همیشه سر و بالای سینهٔ مخاطب و زائر را زیارت می‌کند و به پای شخص کاری ندارد) هنگامی که به سویش توجه نمودم.

💡 کمر بر بسته میگردم چو موری که تا پیش تو بازآیم بزوری

💡 تو می‌خواهی بزاری و بزوری که آید پیل در سوراخ موری

💡 بتر آن گل که سازندش تنوری که هر ساعت بتابندش بزوری

💡 غلام من برد او را بزوری ازان شومی شد او مفلوج و کوری