لغت نامه دهخدا
حرف میل. [ ح َ ف ِ م َ / م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حرف شهوت. شمس قیس در عنوان حرف میل و شهوت گوید: باء و الف و راء است موصول به هاء بیان حرکت، که در اواخر اسامی معنی میل و شغف دهد به چیزی، چنانکه غلام باره و روسبی باره و سخن باره و جامه باره، یعنی پسردوست و روسبی دوست و سخن دوست و جامه دوست. ( المعجم فی معاییر اشعارالعجم ص 168 ). رجوع به باره شود.
